دست زد و در موارد مهم از قبيل ازدواجهاي خانوادهٴ سلطنتي به وي توصيههايي كرد. وي در خدمت شارل ششم هم بود. پس از سال 1384 نشاني از او نيست، جز اينكه از طريق دخترش كريستين ميدانيم كه پس از شارل پنجم ديري نپاييد و در سال 1384 يا اندكي پس از آن درگذشت.
وي در زمينهٴ كيمياگري با برنار ترويزويي به مكاتبه پرداخت، كه كيمياگري ناشناس است و مليت و زمانش دقيقاً معلوم نيست.1 نامهٴ توماسو به او در زمينهٴ حجرالفلاسفه ظاهراً اصيل است و ظاهراً زماني نوشته شده كه سرگرم معالجهٴ شاه فرانسه و دوك بورگوندي بوده (يعني پيش از سال 1378) يا شايد اندكي پس از آن؛ در آن صورت برنار قطعاً متعلق به نيمهٴ دوم سدهٴ چهاردهم خواهد بود، زيرا مقارن سال 1384 يا پيش از آن كيمياگري كامل بوده است.
توماسو در سال 1357 در ونيز بود و در آن هنگام، يا اندكي بعد در آنجا با دختر توماسوي موندينويي، كنسول جمهوري ونيز ازدواج كرد. حاصل آن ازدواج دختري به نام كريستين بود، كه در سال 1363 يا 1364 در ونيز به دنيا آمد. در سال 1368 همسر و دختر توماسو در پاريس به او پيوستند. كريستين باقي عمرش را در فرانسه گذراند (او در حدود 1430 درگذشت) و از نويسندگان برجستهٴ عصر خويش بود و نخستين بانوي نويسندهٴ حرفهاي در فرانسه. آثار او به سدهٴ پانزدهم تعلق دارد، وگرنه مجبور بوديم دربارهشان گفتگو كنيم، چون براي مطالعهٴ عصر و ((سبك)) او داراي سنديت زيادي هستند و شامل موضوعاتي از قبيل تاريخ، جهانشناسي، اخلاق و دفاع از حقوق زن. توماسو كه از معروفترين اخترگويان عصر خويش بود، امروز يكسره فراموش شده، جز اينكه پدر كريستين دو پيزان بوده است.
مُنتولمو
آنتونيو دا منتولمو، اخترگوي ايتاليايي (برآمدنش 1384ـ1396).
آنتونيو استاد هنرها و طب بود كه در حدود 1384ـ1390 در بولونيا برآمد و از سال 1387 تا 1389 در دانشگاه بولونيا به تدريس اخترگويي پرداخت. در سال 1394 در مانتوا بود و در سال1396 يك رصد نجومي انجام داد. تاريخ تولد و وفاتش معلوم نيست.
او اخترگو و جادوگري بيارزش بود، ولي بايد از او ذكري كرد، چون توجه رگيومونتانوس را جلب كرد و مهمترين تأليف اخترگويي او كه در سال 1540 چاپ شد ممكن است در ساير علما و شبهعلما تأثير كرده باشد.